Adaletin Timsali

“Kenar-ı Dicle’de bir kurt aşırsa bir koyunu,
         Gelir de adl-i İlâhî sorar Ömer’den onu!”

                                      (M. Akif Ersoy)

 

Garip kalmasın İslâm, mahzun olmasın diye  adalet

Hakk, Ömer bin Hattab’ı verdi bize hediye

 

Kur’an’ın munis sesi, Ömer’i yumuşattı

İlâhî hakikatler, yüreğini kuşattı

 

Kula kulluktan geçti, terk etti esareti

Everest kadar yüksek, Ömer’in cesareti

 

Küfre karşı çelikten iradeyle zırhlandı

İçinde beslediği, büyüttüğü imandı

 

Mekke semalarından doğan bir güneşti O…

Küfrün karanlığında yıldızlara eşti O…

 

Adaletin timsali, vicdanların sesiydi

Gönülleri şâd eden, sonsuzluk bestesiydi

 

Dünyayı cennet etti, Ömer’in adaleti

Kökünden söküp attı küfrü ve dalaleti

 

Bu dünya gurbetinin talipti çilesine

Düşmedi hiçbir zaman şeytanın hilesine

 

Küfrün önünde duran çelikten duvardı O…

Müminlerin yanında gece gündüz vardı O…

 

Şerefiyle taşıdı İslâm’ın sancağını

Müminlere yaşattı dinin altın çağını

 

Muhacir ve Ensar’ın gözünde bir dağdı O…

Küfrü bertaraf eden, aydınlık bir çağdı O…

 

Mekke’de doğan güneş, şanlı Yesrib’de battı

Ömer’in şehadeti yürekleri kanattı

 

İslâm’ın güçlü sesi, heybetli bir devdi O…

Yürekleri kavuran, korlaşan alevdi O…

 

Adalet sarayının bahçesinin gülüydü

Hakk’ı terennüm eden İslâm’ın bülbülüydü

 

Onun adaletine dünden daha muhtacız

O aydınlık günlere bugün susuzuz, açız…

Siyer-i Nebi Dergisi 26. Sayı / Mart-Nisan 2014

Yazar: