Peygamberimizin Hayatı

Bu gazve, Medine'de kalan son Yahudi kabilesi Kureyzaoğulları'na karşı yapılmıştır. Sebebi, bu kabilenin Hendek savaşının en kritik safhasında Müslümanlarla yapmış olduğu antlaşmayı bozrak düşman ittifakına katılması ve İslâm ordusunu arkadan vurmaya yeltenmesidir.

“Birbirinizle alâkayı kesmeyin! Birbirinize sırt dönmeyin! Birbirinize kin tutmayın! Birbirinize haset etmeyin! Ey Allah’ın kulları! Kardeş olun!”

Bu gazve, Medîne Yahûdîleriyle yapılan ilk savaştır. Müslümanların Bedir'de Mekke müşrikleri karşısında kazanmış oldukları büyük zafer, Medîne Yahûdîlerini korkutmuştu. Bu yüzden Müslümanlara karşı gizledikleri düşmanlıklarını açığa vurmaya başladılar.

Ruhlar bedene, bedenler dünyaya göç ediyor. Ana yurt cennet, vefalı bir dost gibi yeniden göç bekliyor. Dünyanın sadrı Mekke. Lakin putlar dolmuş içine. Kalpler kara noktalarla dolmuş. Yetimin gözyaşı; gömülen kızın saçı kara.

Ben, o günüm: Pazartesi. Başlarda bu zikrin sebebini bilmezdim. Sonra, Rebiülevvel ayının 12’sine denk geldiğim 571 yılında bir şeyler oldu. Güneş yüzünü göstermedi Dünya’ya. Ay kendini gizledi. Yıldızlar söndü. Dünya hayatının sonuncu günü olduğumu düşündüm. Her şey bitti derken bir aydınlık, bir nur, bir neşe dalgalanmaya başladı...

Müttefik ordulara karşı yapılmış olması dolayısıyla, bu savaşın diğer bir adı, "Ahzâb" gazvesidir. Ahzâb sûresine de ismini veren bu gruplar/ahzâb, Kureyş müşrikleri ve onların bu savaştaki müttefikleridir. Medine'nin savunulması şeklinde cereyan eden bu muharebe, Peygamberimiz'in (sav) en büyük savaşlarındandır.

Bir defasında Hz. Âişe validemiz sevgili Peygamberimize kendisini nasıl sevdiğini sordu. Efendimiz, "düğüm gibi" diyerek cevap verdi. Sonraki zamanlarda Hz. Âişe bu sevginin ne durumda olduğunu merak ettiğinde "düğüm ne durumda" diye sorar, Efendimizin cevabı hep aynı olurdu: "İlk günkü gibi."

Übeyy b. Halef b. Vehb b. Huzafe b. Cumah da bu bedbahtların en önemlilerinden birisidir. Übeyy, Hz. Peygamberden o kadar nefret ediyordu ki Efendimizi öldürmek için sürekli fırsat kolluyordu.

Peygamber kızları, orada kalan sevgili ablaları için çok ağlamışlar, gözyaşları sel olup akmıştı. Toprak altında annelerini, müşrikler içinde ablalarını bırakmışlardı!